یادداشتهای فرانک

از «حسنین هیکل» - روزنامه نگار و نویسنده مشهور مصری - پرسیدند : شما مصریان با آن پیشینه ی درخشان فرهنگی چه شد که عرب زبان شدید؟
این نویسنده ی مشهور طی یک پاسخ کوتاه گفت: چون فردوسی نداشتیم.

ياد روزهاي اوجش بخير...

دوستان فعال و پر انر‍ژي كه مشوق نوشتن آدم بودند و حالا نيستند...

يادش بخير

سال اختلاس سه هزار میلیاردی!

سال سکه ی یک میلیون تومانی!

سال دلار دوهزار تومانی!

دست گل مسئولین عزیز درد نکنه

دست بر دار ازین در وطن خویش غریب...

اينجا - توي كوير ،ارزش هر قطره ي آب را به خوبي ميشه ديد .هرجا كه قناتي ،‌چشمه اي يا چاهي وجود داشته باشه ،‌ مي بيني كه آدما چقدر خوب ازش بهره مي برند.

نمونه ي ساده اش همين استخر كوچكي است كه ما احداث كرديم و قزل آلا توش پرورش مي ديم علاوه بر ارزش توليدي ماهي، كمك  شاياني به كيفيت آب و همين طور بهبود خاك كشاورزي مي كنه.

اینجا که نشستم و با جی اس ام مودم کانکت می شم تو این فکرم که چقدر زندگی توی این چند سال زیر و رو شده!

فکرش هم برام جالبه که چه راحت اینجا می نشینم و درباره ی تیلاپیلا - ماهی جدیدی که می خوایم توی استخر پرورش بدیم- تحقیق می کنم!کسب اطلاعات مفید چه راحت شده واقعا!

بعدش می شینم فکر می کنم که چقدر خود من عوض شدم!

چقدر دغدغه هام برای زندگی عوض شده!

و چقدر چيزهاي ديگه ...

یلدای خوب و همراه با شادمانی و روشنایی دلهاتون را آرزو می کنم و این شعر - که از سروده های قدیمم برای این جشن زیبای آریایی است را تقدیم شما می کنم.

دوباره گیسوی مشکین یار و شام دراز

دوباره دل شب یلدا به روشنی شده باز

هزار و یک شب  مادربزرگ و قصه ی عشق

دوباره قصه محمود و یاد زلف ایاز

به  جشن و شادی  و آوای  "فاخته*" بیدار

"تو ای پری بکجایی" شنیدن  و آواز

به سینه  نیت  فالی به عاشقی کردن

سرود مهر شنیدن ز حافظ شیراز :

"معاشران گره از  زلف یار باز کنید

شبی  خوش است بدین قصه اش کنید دراز"

انار و شیرینی و هندوانه و آجیل

فنای کینه یاران و  آشتی آغاز

دوباره روشنی میهن و غروب  خزان

سرود مهر و صفا در وطن  طنین انداز

مي پرورد به سايه ي بال مگس مرا