در یه قسمت اشاره شده به نرجس مادر امام زمان و داستان زندگی او که حکایت شیرینی است:

یکی از برده فروشان عصر امام هادی که از شیعیان آن امام بوده می گوید:روزی کافور، خادم امام نزد من آمد و مرا طلب نمود.چون خدمت حضرت رفتم فرمود:تو را به خریدن کنیزی می فرستم.پس نامه پاکیزه ای نوشتند به خط فرنگی و لغت فرنگی و کیسه ای اشرفی دادند .فرمودند روانه بغداد شو و چاشت فلان روز که کشتی های اسیران به ساحل رسند... از دور نظر کن به برده فروشی که عمروبن زید نام دارد ...کنیزکی را که فلان و فلان صفت دارد ... و جامه حریر پوشیده است و ابا و امتناع می کند از نظر مشتریان و دست گذاشتن ایشان به او و خواهی شنید که از او صدای رومی  ظاهر می شود و حاضر به فروخته شدن به مشتریان نیست.

پس در این وقت تو برو  نزد صاحب کنیز و بگو که نامه ای از یکی از بزرگواران به خط فرنگی و لغت فرنگی برای آن کنیز دارم و از طرف آن بزرگوار وکیلم که این کنیز را برایش بخرم.

آن برده فروش می گوید:چون کنیز نامه را بدید بسیار گریست و به صاحبش گفت مرا به صاحب این نامه بفروش.پس زر را دادم و کنیز را خریدم.

و در اینجا آن کنیز از خواب های خود و خانواده پادشاهی خود داستان مفصلی تعریف می کند و توضیح می دهد که لشکر مسلمانان در جنگی که میان روم و مسلمانان شکل گرفت به ما برخوردند و ما را اسیر کردند و من دختر پادشاه روم هستم و نامم نرجس است( که در اصل نارسیس بوده).

وقتی کنیز را به نزد امام هادی می آورند حضرت می فرمایند که او زن امام حسن عسکری و مادر صاحب الامر است.

برایم جالب بود که امام علی النقی زبان لاتین و شاید ایتالیایی اش آن قدر خوب بوده که قادر به نوشتن نامه به این زبان شده.

البته امام زمان تنها امامی نیست که مادرش اروپایی است؛ امام رضا نیز از مادری فرانسوی به دنیا آمد (تکتم مرسیه که اهل بندر مارسی فرانسه هست).