زهی تجلی نموده حسنت ، به چشم وامق ، ز روی عذرا

                                                به یک کرشمه، ربوده چشمت ، توان ز یوسف ، دل از زلیخا

سواد مویت ،  شکنج سنبل ، صفات رویت ،  ورق ورق گل

                                                کشیده مستان قدح قدح مل ، ز جام لعلت بجای صهبا

به کلک  ایجاد  ،  اگر نبودی، فروغ مهرت ،   کــجــا نمـودی

                                                به چشم هستی ،  ز بی  وجودی ،  وجود  آدم  نمــود حوا

ظهور خود خواست جمال بی چون به کسوت غیر ، زغیربیرون

                                               گهی در آمد به چشم مجنون ، گهی بر آمد ، به حسن لیلا

هم اوست عاشق هم اوست معشوق هم اوست طالب هم اوست مطلوب

هم اوست خسرو هم اوست شیرین هم اوست وامق هم اوست عذرا

فقیه ما  را ،  ز می  ملامت ، مکن خدا را  برو سلامت

                                                    که در حقیقت ، گناه پنهان ، ز طاعتی به ، که آشکارا

چمن طرب خیز ، بهار دلکش ، نسیم گلبیز ، شراب بی غش

                                                    چو هست فرصت ، بخواه و در کش به روی ساقی می مصفا

به جام هستی ، می الستی ، بریز ساقی ، به عین مستی

ترانه سر کن ، چو خوش نشستی ، به رغم دشمن ، به کام یغما

                                  چو عشق بازی ، مدار « یغما » غم از ملامت ز جور خوبان

                                  چه بیم دارد ، ز موج و طوفان ، کسی که باشد ، غریق دریا

"یغمای جندقی"