تابستان امسال برای موسیقی سنتی روزهای پرباری داشت.از کنسرت استاد شجریان و انتشار آلبوم غوغای عشقبازان ایشان تا کنسرت های لطفی، ذوالفنون ، کامکارها و گروه شمس و همین طور آشتی دوباره پرویز مشکاتیان و شجریان همگی روزهای خوبی را برای موسیقی رقم زدند.

آلبوم غوغای عشقبازان با آنکه نشان داد استاد شجریان هنوز صدایی آماده و در اوج دارد لیکن به نظر من کاری در حد آثار عالی استاد نبود، به هر حال وقتی شخصا از مجید درخشانی و شجریان کاری چون درخیال را شنیده ام ، انتظاری در حد تکرار روزهای خوب دهه گذشته را داشتم.

در این میانه دو آلبوم از حمیدرضا نوربخش منتشر شد که بسیار به دل نشست؛آلبوم های پنهان چو دل و آسمان

آلبوم پنهان چو دل کاری زیبا با همکاری کیخسرو پورناظری است که نوربخش تسلط خود را بر آواز به خوبی نشان داد.پنهان چو دل با تصنیف «مگذار و مگذر» آغاز می شود که شعر زیبایی دارد و آهنگسازی و آواز خوب آن را در ردیف تصنیف های اثرگذار و دلنشین قرار می دهد.در قطعات آوازی نوربخش به خوبی از پس اوجها و نتهای بالا برآمده و تحریرهایی قوی اجرا نموده.

به هرحال خیلی وقت بود منتظر آلبومی از نوربخش ، که به نظر من بهترین شاگرد شجریان حساب می شود، بودم که با " پنهان چو دل" این انتظار پایان یافت.

حتی اگربه موسیقی سنتی علاقه ندارید"پنهان چو دل" را از دست ندهید مخصوصا تصنیف زیبای" مگذار و مگذر" را

برای گوش دادن به آلبوم به اینجابروید