یادداشتهای فرانک

ای انسان ، هرجا که باشی ، و از هر جا که بیایی - زیرا می دانم که خواهی آمد - من کورشم که برای پارسی ها ، این دولت بی کران را  بنیان نهادم ، بدین مشتی خاک که مرا پوشانده است -رشک مبر...

پلوتارک تاریخ نویس یونانی می گوید: اسکندر وقتی این نوشته را برایش ترجمه کردند ، سخت تحت تاثیر قرار گرفت زیرا به خاطر آورد که عظمت انسان چقدر مشکوک و ناپایدار است.

ابر آمد و زار بر سر سبزه گریست

بی باده گلرنگ نمی شاید زیست

این سبزه که امروز تماشاگه ماست

تا سبزه خاک ما تماشاگه کیست...